lørdag 17. april 2021

 VTB har artikkel om korleis det gjekk med skuleklasse frå Vinje, kvar dei flytta etc. Same med NRK no. Veldig bra, og veldig interessant. Ting har byrja å bli eksistensielle (bygd, befolkning), og ein må søke å forstå, dersom ein vil overleve. Eg prøvar også det, å forstå. 

Eit par poeng er: Kva som er visdom, kan ein ofte berre sjå i lengre perspektiv, generasjonsperspektiv. Ein kan reise til byen og ha det gøy, og så 20 år seinare skjøne at det skulle ein ikkje ha gjort. Eller: Blitt prega av miljø, kulturar, tankeretningar etc. og så 20 år seinare... etc. Dette kunne ein berre ha visst på førehand ved å hente visdom. Men då har livet gått vidare. Difor bør ein vere varsam med å lytte til for unge menneske som uttalar seg om kva som er lurt etc. for bygdevekst. Sameleis med menneske som allereie er situerte i ikkje-vise miljø. Og kva dette er, er ikkje alltid så lett å seie.  

Eit anna poeng: Dei fellesskap, miljø, kulturar som blomstrar og "rir stormen av", kan vere heilt annleis enn det "vi" ynskjer. (Spørsmålet om kven "vi" er, blir no også aktualisert). Ikkje-liberale, fundamentalistiske, anti-vitskaplege, kvinneundertrykkande etc. Eit interessant og viktig poeng framlagt av til dømes D Orlov. Eit slikt miljø kan skape ein haug med born, dyrke eigen mat etc., og overleve, medan urbane, liberale elitar døyr ut. 

Eit epistemologisk brot - korleis kan miljø som ikkje er overeins med røyndomen, likevel vere meir i harmoni med røyndomen? Eg meiner: Epistemologien må brytast opp; den snevre, vitskapleg stringente epistemologien (godt til sitt bruk, kanskje) brytast opp av den ville og uregjerlege røyndomen, og ingen veit heilt kva heilskapsbiletet då blir. Klassisk Kuhn og Popper og Lakatos (skjønt, Popper er ein smule for epistemologisk pessimistisk). 

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar