onsdag 1. januar 2020



Eg likar G Harrison. Han har djubde, og han var autentisk, sjølv om han også på sett og vis mangla sjarmen til Lennon og Mc. Denne songen kom eg over no medan eg les ei historiebok om moderne pop. Veldig spennande, eg lærer mykje nytt.





Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar