søndag 22. desember 2019

Every artist is a cannibal, every poet is a thief. All kill their inspiration and sing about the grief.

The Roots Of Led Zeppelin (CD, Compilation, Remastered) album cover

Men kanskje noko meir tydeleg i visse tilfelle enn andre. Jo meir eg undersøker, jo meir ser eg at LZ i ganske mykje, særleg i tidleg periode, lagar reviderte og transformerte versjonar av gamle blues-tradisjonar. Det var veldig "in" på denne tida, naturlegvis, i Storbritannia. British invasion-band ville vere "svarte" og amerikanske. Det var også ein "folk revival" pågåande på denne tida, der Page kopierte både gitarstilar og songar(!)

 Ein kar sa dette nyleg, i eit foredrag eg høyrde. Oppgåva er å ta kulturen som finst, foredle han, gje han attende til folket. Var på ein måte det LZ gjorde. På nokre vis er det vel det all kultur gjer, i varierande grad. Men det kastar jo mykje ljos over dei tradisjonane som har prega meg så mykje. LZ var eit helteband for meg då eg var ung, og er det på mange vis enno, sjølv om, eh. Ja. Eg er eldre no. Men no skjønar eg noko meir av det. Blues er sjel og røynsle og djubde. Det var dette LZ "tappa" inn på.

Uansett gjorde no LZ sine kopierte/reviderte versjonar i regelen mykje betre enn originalane.








Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar