søndag 17. mai 2020

Tale på 17. mai. Eit lite drypp, ein liten dytt, ein liten tanke, ei lita kjensle. Å la Gud vere bygningsmann. Vi er søner av Adam, døtre av Eva. At vi er skapte av Gud. Vi skal forvalte, ikkje vere herre, over skaparverket. Vi kan nok vere sterke og ha mange rike evner. Men, vi er små og sårbare - i den store samanhengen - og treng å behandle kvarandre deretter.

"Det nye normal". "Vi treng ein ny normal". Vi gjer det. Men vegen dit er det ikkje så lett å finne. Mest gjeld det, trur eg, å gjere merksam om det. "Lær oss å ta vare på skaparverket, og dela dine gåver rett." Gud "mettar dei svoltne," men "støyter stormenn ned frå trona". Han "sender dei rike tomhendte bort."

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar