søndag 24. mai 2020

Emosjonar. Kjenner vi inni oss. Men dei er ikkje avgrensa til oss. Dei er kommunikasjon, trur eg. Frå planter og dyr og bygningar og bilar. "Korleis kjennest du? Korleis kjennest dette?" Opne hjarta.

Greni, gitaristen, seier at han trong mykje ro for å få kreativitet. Han reiste til eit anna land, budde på eit loft, med berre gitar og poesibøker. "Ein einskild ubehageleg telefon kan øydeleggje heile kreativiteten min." Det er som meditasjon, det er meditasjon.

Altså, å opne slusene, portane, å kome på djupet. Alt saman veldig interessante metaforar. Det tek tid. Ein må vere "i tune" med menneske og natur og whatnot. Sundfør skriv musikk når det er mørkt, og ho pregast av stemninga i naturen og det underlege ljoset. Preus reiste åleine til ein framand by og tok inn inntrykk. Etc.

Emosjonar. Interessant med det. Naturen hjelper meg å opne portane. Men eg kan også opne dei dersom eg er medviten om det, og kjenner på kjenslene mine. Internett og elektronikk stenger portane. Ofte kan emosjonar vere langt nede, så eg er borte frå meg sjølv.

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar