torsdag 21. mai 2020

Eg er eit barn av bedehuset. Bedehuset, med si kulturelle historie, si situering. Komplekst. Kva skal overta for bedehuslivet, bedehusspiritualiteten framover? Vi er i limbo. Liberal ideologi demonterer felleskulturar, skikkar, institusjonar etc. Inn kjem marknad, teknologi og byråkrati. Det drivast av eit race etter kontinuerleg økonomisk vekst. Prosessen må bryte saman etter kvart, det er sikkert. (Vil eg og mange hevde). Ingenting kan vekse inn i himmelen, det er poenget i heile Gen 1-11. Mennesket er av natur eit fellesskapsvesen, kreativt, arbeidande, tenkande, lengtande. Dette kan undertrykkast og motarbeidast (som i mangt skjer no), men vi mistar ikkje vår natur. Men kva skal vekse fram? Kva type spiritualitet? Eg trur mykje av det gode i bedehustradisjonane kan førast vidare. Noko må "døy", noko må tilførast. Det skjer for så vidt kontinuerleg. Men brytningane er sterke no.

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar